BOEKOE BANGSA DINER (keiharde reclame)

Het is niet mijn gewoonte om producten en/of evenementen te pluggen op mijn blog maar graag maak ik een uitzondering voor de unieke gelegenheid om bij boekhandel H. de Vries Boeken te genieten van het Boekoe Bangsa Eat & Read Diner.

Ja, je leest het goed: het Boekoe Bangsa Eat & Read Diner. Met de auteurs van dit Indisch familiekookboek krijg je op een unieke locatie, tussen de boeken, diverse gerechten uit Boekoe Bangsa voorgeschoteld. Voor meer informatie over hoe je kaarten kunt bestellen verwijs ik je naar H. de Vries Boeken te Haarlem. En wie weet zie ik je daar op woensdag 1 februari!

(Bijna perfecte) Wiener Schnitzel

De foto mag dan verre van briljant zijn, het resultaat mocht er wél zijn. En dat terwijl ik helemaal niet zo van de Wiener Schnitzel ben. Een perfect gebakken, in mijn optiek dan, Wiener Schnitzel waarbij het paneerjasje losjes om het vlees zit en de schnitzel zelf erg mals en sappig was.

De zoekopdracht 'Wiener Schnitzel' levert hier en daar een leuke forumdiscussie op. Wel of niet het ei loskloppen met water of Sprudel (bubbeltjeswater) en beslist bakken, volgens kenners, in koolzaadolie die ik natuurlijk niet in huis had. Nee dat is incorrect volgens een ander, het wordt gebakken in reuzel en in dusdanige hoeveelheden dat het meer op frituren lijkt. Na 1 minuut de schnitzel met twee stokjes (?) uit de pan tillen en in een tweede pan verder bakken maar niet in een koekenpan want dat is meer de Duitse stijl. Pardon? Daar beginnen we dus echt niet aan!

Hier mijn werkwijze:
Bestuif de (met zout en peper gekruide) kalfsschnitzel met bloem en wentel de schnitzel door losgeklopt ei. Afhankelijk van de hoeveelheden schnitzel die gebakken moeten worden, worden er logischerwijs meer eieren losgeklopt. Ik heb de eieren dus niet losgeklopt met bubbeltjeswater of wat dan ook. Vervolgens wordt de schnitzel door paneermeel, oder broodkruim van zwei Deutsche Kaiserbrötchen voor wie een beetje in stijl wil blijven, gehaald. Zorg dat de schnitzel echt helemaal bedekt is met paneermeel of broodkruim

Verhit nu het vet. Welke, -reuzel, koolzaadolie, zonnebloemolie- dat moet men zelf maar uitmaken. Zelf gebruikte ik 'Beur Culinair' van Hollandia. Een mengsel van geklaarde boter en olie. Ik heb niet zo goed naar de tijd gekeken maar ik schat zo'n zes minuten in totaal. Serveer de Wiener Schnitzel met de geëikte schijfjes citroen en peterselieaardappelen.

Terug naar normaal

Het zit er weer op. Drie-en-een-half week 'niets' doen. En zelfs in het kader van dan toch maar iets doen tijdens niets doen, is weinig gebeurd. De afspraak was elke dag bloggen, bijna elke dag bloggen dan. Bijna elke dag een nieuw gerecht proberen. Forget it! Boekies lezen, DVD'tjes bekijken, veel mensen over de vloer en klusjesman en vriend, nee andersom: vriend en klusjesman, Bart domineerden deze weken. Oh ja, natuurlijk: de gravad lax van Mr. Ooijer was een daverend succes op tweede kerstdag. Waarvoor dank!

En dan zitten we nu weer in de meest miserabele maand van het jaar, januari. Bah, daar heb ik zo'n hekel aan. Troosteloos, eindeloos en saai. Ik weet dat het officieel niet meer mag, maar wens iedereen een goed 2012. En dat januari, overigens ook februari, maar snel aan mij en aan alle andere 'eerste maanden-haters' voorbij gaat.

Zuurkool met worst (en pastrami)

Na een dagje voorbereidend werk zoals vis- en vleesbestelling ophalen, laatste groenten kopen, de keuken in, een beetje hier en daar kuisen onder begeleiding van Leo Blokhuis' The Sound of the South (where soul and country meet), moest er uiteindelijk ook nog wat gegeten worden. Maar wat?!? Alsof er niets in huis is. Uiteindelijk uit de voorraad zuurkoolzakje getrokken en met een beetje kummel in de pan gedaan, gekookte aardappels erbij, reepjes pastrami toegevoegd en een niet zo'n lekkere 'kleintje rookworst' van Unox.

Kerst 2011

De boom, nou vooruit boompje, staat opgetuigd. Surfend op www, bladerend in boeken en tijdschriften heb ik besloten wat er gegeten gaat worden op tweede kerstdag. Nee, dat ga ik hier nog niet verklappen wegens het eventueel meelezen van de mee-eters.
Ondertussen struikelde ik over de pizzarette in de Media Markt. Mijn hemel, zo'n gevaarte op tafel staat elk oogcontact in de weg en slaat hoogstwaarschijnlijk ook een aangename tafelconversatie dood. En dat heet dan funcooking!

Virtuele vriendjes

'Zeg Tanja, wanneer zien wij jou nou eindelijk eens op Twitter verschijnen? Het is daar best aangenaam toeven in het gezelschap van culi's als @... ,' etc. etc.  

Ik zit hier nu alweer enkele uren achter de computer: account aangemaakt, gut hoe werkt dat gekwetter eigenlijk, profielkiekje er op gezet (Tanja met iPad, versie 1 weliswaar), enkele te volgen mensen getraceerd en sindsdien stroomt de mailbox vol en heb ik in no time een stuk of wat volgers en nieuwe voor mij onbekende virtuele vriendjes erbij. 

Dank je wel hoor, RJ: ik zou eigenlijk in de keuken moeten staan om wederom een nog niet eerder gemaakt gerecht in elkaar te draaien, fotootje maken en bloggen maar. Dat had ik namelijk met mezelf afgesproken.

Op de foto: een cadeautje -een zeer aangename leftover- van de overbuurvrouw aan wie ik Homemade Winter van Yvette van Boven had uitgeleend. Pastinaak & appelmoes met porchetta. Ik adviseer: kopen dat boek! En nu ik dit schrijf besef ik me dat ik met één druk op de knop dit bericht de ether in kan twitteren. Maar ja, is dat interessant?

Geitenkaastaart met prei

Ik waarschuw jullie alvast: onderstaand recept behoeft veel extra's. Kruiden, beetje knof, meer mosterd, etc. Zie het maar als de basis. De reden waarom ik dit recept opviste uit Sarah Raven's Vers uit de tuin, is dat ik op zoek was naar varianten op de eeuwig door mij gemaakte hartige taart met uien, kaas, spek. Verder maak ik zelden iets in de categorie 'hartige taarten'. Vroeger kwam er nog wel eens een spinazietaart met blauwe kaas voorbij zeilen maar ik kan me niet heugen wanneer ik dat voor het laatst gemaakt heb.

Hier dus de basis voor een hartige taart met prei en geitenkaas.

- 2 el dijonmosterd
- 2 grote eieren + 2 eidooiers
- 275 ml. slagroom
- zout en peper
- 4 preien, in dunne ringetjes
- 2 el olijfolie
- 200 gram zacht geitenkaas
- voor het deeg: 120 gram boter, halve theelepel zout, 200 gram bloem.

Lui als ik was, heb ik dat deeg niet gemaakt maar bladerdeeg uit de vriezer gerukt. De minder luie mensen  zeven de bloem met het zout en werken met hun vingers de boter door de bloem tot er een kruimelige substantie ontstaat en werken hier precies zoveel koud water doorheen tot er een samenhangend deegje is ontstaan. Je kunt natuurlijk ook de voorgaande handelingen met een keukenrobot uitvoeren. Het deeg wordt uitgerold tot een lap die past in een taartvorm van 23 centimeter doorsnee.  Tijdens deze handelingen staat de oven uiteraard al aan en wel op 180 graden. Leg op de beklede bakvorm een stuk bakpapier en leg hierop de blinde vulling (bonen, rijst) en bak de deegbodem 20 tot 25 minuten. Verwijder de vulling en laat de deegbodem enigszins afkoelen.


Ondertussen worden de preiringetjes met wat zout en peper zachtjes gesmoord in de olijfolie tot de prei lekker zacht is en de eieren los geklutst met slagroom én met toevoeging van wat zout en peper. De taartbodem wordt besmeerd met twee eetlepels dijonmosterd en bekleed met de gesmoorde preiringetjes. Daar overheen gaat de verkruimelde geitenkaas en last but not least wordt het eiermengsel er over geschonken. De taart moet ongeveer in twintig minuten in de oven of tot de vulling gestold is.

Tja, het was dus wat flauw: de dijonmosterd proefde ik niet terug. Ik vond het recept al wat 'kruidenarm' en heb wat tijm toegevoegd. Mocht ik dit ooit nog een keer maken dan gaat er een teentje knoflook, meer mosterd en meer tijm er doorheen. Wie betere suggesties heeft, die zijn altijd van harte welkom. Maar vooralsnog hou ik het gewoon bij die ene eeuwige hartige taart.

Gebakken bloemkoolroosjes

Zo'n bloemkool, dat gaat bij mij nooit in een keer op. Daarom is het leuk om het bloemkoolrepertoire uit te breiden zodat de volgende dag, of de dag daarop, de bloemkool verder verwerkt kan worden en niet na een tijdje konijnenvoer wordt of erger, in de prullenbak belandt.

Dit recept komt uit het, in dit najaar verschenen, vegetarische kookboek Vegalicious en is simpel, kruidig en snel klaar. Ik had voor mezelf, op het oog, te veel klaargemaakt maar alles ging glad op. Lekker dus.

Wat heb je nodig voor vier personen?
1 bloemkool in roosjes opgedeeld
3 eetlepels (olijf)olie
1½ theelepel komijnzaad
2 fijngesnipperde teentjes knoflook
1 fijngesnipperd Spaans pepertje (ontdaan van zaad)
100 gram amandelsnippers
2 eetlepels  fijngesnipperde platte peterselie
zout en peper

Verhit de olie in een diepe koekenpan of wok en bak hierin de bloemkoolroosjes tot deze bruin beginnen de kleuren. Temper het vuur, dek de pan af en laat de roosjes nog zo'n twee minuten bakken.

Voeg nu de komijnzaadjes, rode peper, knoflook en amandelsnippers toe en laat het gerecht nog zo'n vijf minuten op matig vuur bakken tot de amandelsnippers mooi bruin zijn. Zet het vuur uit en voeg peterselie, zout en peper toe. Even door roeren en serveren maar.

Vegalicious - 141 vegetarische feel-good recepten
Alice Hart
ISBN 9789089893604
€ 24,95
Uitgeverij Terra Lannoo

Goede voornemens

Vrij! Drie-en-een-halve week vrij. Verplicht dat wel, wegens mega-overschot niet opgenomen vakantiedagen. Goede voornemens zijn: (bijna) elke dag een voor mij onbekend gerecht maken, (bijna) elke dag bloggen. Een snelkookpan aanschaffen, ook dat. Ik stond al op het punt zo'n ding aan te schaffen; Meneer Wateetons heeft mij definitief over de streep getrokken na het lezen van zijn column in de meest recente, maar verder niet zo interessante, Elle Eten.


Verder: een Sligropas o.i.d. aanschaffen op naam van onze Vereniging van Eigenaars. Sinds we toch wettelijk verplicht zijn om ingeschreven te staan bij de Kamer van Koophandel en daar ook voor moeten dokken (waarvoor eigenlijk?) vind ik het niet meer dan logisch om daarvan te profiteren. Lekker grasduinen in de Sligro tussen de kalfswangetjes en andere culinaire genoegens.

En natuurlijk de noodzakelijke shit als uitruimen, opknappen, weggooien. Hier en daar een museumpje, kroegje, winkeltje en ook: boekie lezen op bank. Nee, zo'n verplicht nummer als een overschot aan vrije dagen opnemen is zo gek nog niet!

'Troosteten': lasagne al forno

Toch minstens een keer per jaar moet er een grote bak lasagne worden gemaakt. Lasagne eten is voor mij net zoiets als aardappelpuree. Food for the soul, comfort food, troosteten: geef er een naam aan! De eerste keer dat ik lasagne proefde was op de middelbare school, in het jaar 1983. Of was het nu 1984?


Het tekenklasje had een uitje, helemaal naar Rotterdam om onder andere museum Boijmans van Beuningen aan te doen in het kader van culturele ontplooiing of zoiets. In plaats van de lunch in een broodjeszaak te nuttigen belandden we in een pizzeria en daar was het dat ik lasagne bestelde en voor het eerst proefde. Hemels!


Lasagne maakte je toen nog niet thuis, het was exotisch Italiaans eten. Pasta in de varianten macaroni of spaghetti kocht je alleen van Honig. De eerste niet te hachelen, want zo dik die bodems, diepvriespizza's van volgens mij -maar ik kan er naast zitten- Dr. Oetker kwamen op tafel. Toen sprak je trouwens Dr. Oetker nog uit zoals het er staat en niet zoals nu, is het jullie opgevallen in de commercials, op z'n fonetisch dokter utker. 

Na veel gefröbel en 'receptstaren' is mijn lasagne een hussel van twee recepturen: die van Claudia Roden uit het bekroonde De Italiaanse keuken en het anonieme werk uit 'De keuken van Italië' van uitgever Könemann. Het is wel even een werkje maar dan heb je ook wat op tafel.


Voor een grote ovenschaal lasagne waar je in ieder geval met zes personen van kan eten heb je nodig:

Vleessaus: 30 gram boter of 2 el olijfolie * 1 fijngenipperde ui * 1 kleine wortel in fijne stukjes gesneden * 1 stengel bleekselderij fijngehakt * 2 teentjes knoflook uit de knijper * 100 gram pancetta in kleine stukjes of te vervangen door 100 gram bakbacon * 350 gram gehakt (half om half) * sprieten verse oregano * een snuf geraspte nootmuskaat * 90 gram schoongemaakte kippenlevertjes en heel fijn gehakt * 75 ml droge vermout (te vervangen door droge witte wijn) * 3.5 dl runderbouillon * 300 gram ontvelde fijngehakte tomaten of een blik tomaten * eventueel voor de kleur en smaak van de saus een blikje tomatenpuree * 50 gram fijngesneden prociutto * 2 el slagroom * 1 geklutst ei.

Bechamelsaus: 60 gram boter * 40 gram bloem * snufje nootmuskaat (geraspt!) * 6 dl melk * 1 laurierblad.

Verder heb je nodig: 1 dl slagroom * 150 gram mozzarella geraspt (rotkarwei), 100 gram verse geraspte parmezaanse kaas * liefst verse lasagnavellen maar als het niet anders kan vind ik de lasagnevellen van het merk Granoro ook een mooi alternatief.


Begin met de vleessaus en verhit de boter of olie in een braadpan. Fruit de gesnipperde ui en fijngesneden wortel, bleekselderij, geperste knoflook en de pancetta ongeveer 5 minuten op een matig vuur. Doe het gehakt erbij en bak dit rul en voeg de oregano en nootmuskaat toe. Ik doe de kruiden een beetje op het gevoel. Breng verder op smaak met peper en zout. Schep nu de fijngehakte kippenlevers er doorheen tot ze verkleurd zijn en schenk de vermout of wijn erbij, zet het vuur hoog en laat het vocht verdampen. Voeg de runderbouillon, fijngehakte tomaten en eventueel de inhoud van een blikje tomatenpuree toe en laat het op een laag vuurtje minstens een uur koken. Kijk wel of het mengsel sompig of vochtig blijft maar zorg dat aan het eind van de kooktijd het vocht is opgenomen. Haal de pan van het vuur en voeg 2 eetlepels slagroom toe en de prociuttosnippers. Als de inhoud iets is afgekoeld roer je het geklutste ei er goed doorheen.

Ondertussen (in het uurtje dat de saus staat te pruttelen) maak je de bechamelsaus door langzaam de boter te smelten en te verhitten en vervolgens de bloem toe te voegen (door een theezeefje klontert het nooit). Voeg wat nootmuskaat toe en roer alles goed gedurende 1 minuut. Zet het vuur laag en schenk scheutje voor scheutje de melk erbij en voeg het laurierblaadje toe. Goed blijven roeren tot de saus lekker dik is. Breng eventueel op smaak met zout en peper. Dek de saus met een folietje af zodat er geen vel op komt te staan.


Verwarm de oven voor op 200 graden en warm tevens de bechamelsaus weer op, voeg al roerend 1 dl slagroom toe en haal het laurierblaadje eruit. Beboter een glazen schaal (staat leuker al die laagjes). Zelf gebruik ik glazen cakevormen (twee stuks voor dit recept en langwerpig en met dezelfde breedte ongeveer als een lasagnevel en dat is dus handig). Begin met de lasagnevellen en modelleer de vellen zonodig bij, schep een laag vleessaus op de lasagne, bestrijk de vleessaus met bechamelsaus, strooi een derde van de mozzarella en de parmezaanse kaas er over. Herhaal deze handeling. Sluit af met een laag lasagnevellen en bestrooi deze met de kaas en giet er de bechamelsaus over. Schuif het in de oven en bak in twintig minuten gaar.