Ssst ...

Al jaren loop ik tegen stapels en stapels en stapels boeken van Jamie Oliver aan in de boekhandel. Onder consumenten rouleren reeds anderhalf miljoen exemplaren en dat gaan er ongetwijfeld nog veel meer worden. De Nederlandse uitgever presteert maar even weer om de de nieuwe Jamie met veel tamtam aan te kondigen. Wat doe je dan als boekhandelaar? Volgens mij is er weer vrolijk en veel op ingekocht en lopen wij alweer tegen de zoveelste boekentoren Jamie aan! De hype lijkt nog niet voorbij en ik ga me zolangzamerhand afvragen of we over dertig jaar Oliver toch moeten gaan bijzetten in een of andere eregalerij. De uitgeverij rept over een revolutionair boek en dito campagne inclusief reality tv-programma prime time op RTL4. Tjonge ... . En waar gaat het nieuwste werk van Jamie over? Zodra ik dát weet kom ik hier op terug. In ieder geval kost uw toekomstige aanschaf € 34,95.

Gespot & gekocht: gerookte knoflook

Amsterdam, een uurtje of drie 's middags. Gespot in De Natuurwinkel op de Weteringschans én gekocht: gerookte knoflook. Voorlopig komt het er niet echt van om dit product te gebruiken want vooralsnog elke dag inkoopbeurzen en dan beperk ik toch zeker de inname van knoflook tot een minimum. Op de site www. smokey-al.nl lees ik dat gerookte knoflook uitzonderlijk lang houdbaar blijft. Komt dát toch even goed uit!

Evergreen: Recettes faciles van Françoise Bernard

't Is alweer een tijd geleden dat ik een heel aardige mevrouw tegen het lijf liep bij de Lindenhoff marché en omdat ze zo aardig was raakten we in gesprek. Over van alles en nog wat en ook over kookboekjes. Ik zocht al een tijdje de Franse equivalent van, zeg maar, het Margriet Kookboek. Met andere woorden: een kookboek over de goede Franse burgerkeuken. En toen gaf ze me dus de tip om dan vooral Recettes faciles aan te schaffen. En omdat vrienden Hollandse Jos en Franse Laurence regelmatig heen en weer tuffen tussen Amsterdam en Parijs had ik het boek in no time in huis. In het colofon zag ik dat dit boek voor het eerst in 1965 gepubliceerd is en vandaag de dag nog steeds goed verkocht. Is het ook nuttig? Of voegt het nog wat toe aan de boekenkast? Het binnenwerk van het boek is vreselijk tuttebollerig, echt niet van deze tijd. De buitenkant trouwens ook niet maar de ruitjestheedoek op de omslag is heel toevallig nu weer in. Enfin, bij het goed doornemen zag ik al snel de aardigheid er in. De indexen zijn schier oneindig: de standaard thematische index op soep, voorgerechten koud, warm, etc, een index op snelle recepten, een index op economische en luxe recepten, een index op restjesverwerking, een index op het hoofdproduct en een index op diners en dan ook nog eens op de seizoenen ingedeeld. Kortom: we kruipen pas op pagina 161 achter het fornuis. Moet ik er wel bij vertellen dat de kooksessie weer op pagina 767 eindigt. De recepten zijn zeer duidelijk geschreven, altijd met vermelding van de moeilijkheidsgraad, of het een luxe danwel economische maaltijd is, hoeveel tijd het kost en bovenal geeft ze vaak nog een leuk adviesje mee. Waar het eventueel fout kan gaan of tips over vervanging van ingrediënten, etc., etc. En zijn de recepten ook goed? Ja, ik vind van wel. Het is tenslotte gewoon de Franse burgerkeuken. Je zult ongetwijfeld allerhande recepten ook in andere kookboeken kunnen vinden maar zo'n bundeling met echt goed beschreven receptuur is bij mij altijd welkom. Ook de taal levert niet echt ernstige problemen op terwijl Frans nou niet bepaald mijn beste vreemde taal is. Kortom, tip van Tanja. Waar te kopen: tweedehands op internet (plusminus 10 euro), www.amazon.fr, dichtstbijzijnde FNAC (Brussel?). Of in een leuk Parijs' boekhandeltje, nog gezelliger!

En nog even voor de volledigheid, uitgever is Hachette, ISBN 9782012368132, prijs € 16,90

Ik héb al een kookboek ...

Thuis bij Aan tafel met Tanja wordt veel gelezen. Tanja is dol op boeken en haar etage biedt eigenlijk te weinig plek. Een deel van de sectie kookboeken is in de inbouwkast gefrommeld en uit het zicht. Wat kleinere formaatjes boek kunnen daar in twee rijen dik staan. De angst dat de planken ploffen onder het gewicht is niet geheel onterecht. Het andere deel staat nog in de gewone boekenkast en in de voorkamer op of onder bijzettafels. Pfff ... . Nu heb ik "de pech" dat ik in de industrie van het gedrukte papier werk, nog leuker: ik werk bij een uitgever van onder andere kookboeken. Dat is dus feest! Nu ben ik van plan om hier ook kookboeken onder de aandacht te brengen en ik begrijp dat je nu denkt jaja, promotie voor haar eigen tokospullen, daar trap ik niet in. Nu beloof ik plechtig dat ik hier, ongeacht van welke uitgeverij dan ook, boeken onder de aandacht breng die mij opvallen. En ik kan je verzekeren, er zijn heel wat kookboeken waarvan ik denk : waarom geven wij dit boek niet uit?

Tomatensaus

Dit zijn van die weken waarin ik toe sla: overrijpe tomaten kopen voor een prikkie bijvoorbeeld. Die gaan de pan in met wat toevoegingen met als resultaat een lekkere tomatensaus die ingevroren wordt. Als basis wijk ik zelden af van het recept van Keith Floyd (leeft die man eigenlijk nog?) uit Culinaire avonturen in Italië. Eenmaal ontdooid kan de saus nog wat andere smaakjes meekrijgen. Hier het recept van Floyd en is goed voor 300 mililiter saus.

Verhit in een pan met dikke bodem 4 eetlepels olijfolie. Fruit hierin een fijngehakte ui glazig en voeg daarna een geplette teen knoflook toe. Daarna gaan de tomaten (ongeveer een kilo) er in die natuurlijk wel van te voren zijn ontdaan van zaad en vel en in stukken zijn gesneden. Daarbij gaat dan nog een eetlepel fijngehakte, verse basilicum, een theelepeltje poedersuiker, wat druppels wijnazijn, zout en zwarte peper uit de molen. Vuur laag, laten pruttelen tot de saus lekker dik is geworden.

Chutney van courgettes

Verleden week meldde ik al dat van de overschotten courgettes uit de tuin van Petra chutney zou worden gemaakt. Wel, hier het resultaat. Ik weet nog steeds niet of ik dit lekker ga vinden gezien de berg geleisuiker die ik volgens opgezochte receptuur moest toevoegen. Met de verhoudingen heb ik wat gesjoemeld. Het opgezochte recept ging uit van 1 courgette in blokjes, 2 Elstar-appels in blokjes, 1 gesnipperde ui, 1 rode peper in reepjes, 3 theelepels gemalen korianderzaad, 500 gram geleisuiker. Alles in een pan donderen en als het eenmaal kookt nog vier à vijf minuten doorroeren. In gesteriliseerde potten doen en klaar. Ik vond tijdens het proeven een en ander wat flauw en heb nog peper en zout toegevoegd.

Neil Perry - The Food I Love

De gerechten uit de kookboeken van de grote chefs vind ik vaak te gecompliceerd en lastig om thuis te maken. Afgezien van de ontbrekende doch noodzakelijke apparatuuur heb ik meer dan twee handen nodig om alle zeilen bij te zetten. De beste chefkok uit Australië, Neil Perry van Rockpool en XO te Sidney, trakteert ons op The Food I Love - Beautiful, Simple Food to Cook at Home. Zo'n ondertitel spreekt mij wel aan. Deze kloeke pil van 440 pagina's ziet er prachtig uit en bovenal is het prettig koken met de recepten die Neil Perry geeft. Het aardigst vind ik dat hij bij de receptuur steeds alternatieven en smaakvariaties geeft. Bovendien, ik noem maar een voorbeeld, geeft hij aan hoe je van overgebleven gazpacho een goede saus voor het een of ander kunt maken. Duidelijke uitleg en prachtige fotografie: met dit boek ben ik nog wel een tijdje zoet. Nog een boek van hem met alweer zo'n aansprekende titel: Good Food (Takes Time). Ik hoop dat er een Nederlandse uitgever is die de boeken van Neil Perry gaat vertalen want dit vind ik nou een aanwinst in de kookboekenkast. Tot die tijd kun je de Engelstalige editie bij bol.com bestellen of De Kookboekhandel en firma Duikelman, beide te Amsterdam, bezoeken want die hebben dit vast op voorraad. Prijsindicatie: plusminus 40 euro. ISBN 978174045710 (Murdoch Books)

Geroosterde paprika's

Zalig! Ik ken mensen die de paprika's rechtstreeks boven het gasfornuis blakeren maar zo'n held -ik brand natuurlijk geheid mijn vingers- ben ik niet. Gewoon in de oven, af en toe even kijken en af en toe even keren. Net zolang totdat ik denk dat het vel makkelijk van de paprika's loslaat. Meestal adviseren de kookboeken om de geblakerde paprika's in een plastic zak te stoppen, die je uiteraard afsluit, en je nog makkelijker het vel van de paprika's kunt halen vanwege de stoomontwikkeling in plastic zak. Vang bij het ontvellen en ontzaden van de paprika's vooral het vocht op. Dat geeft een heerlijke dressing met wat goede olijfolie, peper en zout. Wat ook lekker is: een theelepeltje goede aceto balsamico aan de dressing toevoegen. Laat hierin de paprika's marineren. Verkruimel wat zachte geitenkaas er over en voeg de afgeritste blaadjes van een takje tijm toe. Zo heerlijk en makkelijk kan eenvoudig eten zijn!

Ergernis alom!

Wat mij irriteert is de vre-se-lijk slechte verkrijgbaarheid van linzen. Groene linzen uit Le Puy, appelation d'origine controlée. Daar kun je prachtige salades en meer van bouwen. En deze mooie, groene linzen zijn bovendien supergezond. Omdat linzen nog steeds een wat alternatieverig imago hebben zocht ik het al snel, Albert Heijn doet er in ieder geval niet aan, in de ekowinkels. Welnee, die verkopen nepperds meestal onder het label "Linzen Dupuis". Die zijn een stuk papperiger en minder van smaak dan de lentilles du Puy. Zie je het verschil? Maak er maar Dupuis van -klinkt als du Puy- dan denken consumenten dat ze linzen uit Le Puy kopen. Nou, mooi niet! Delicatessenzaak Puyck te Amsterdam verkoopt ze voor maar liefst € 3,95 en dat is schandalig duur. Wie in Amstelveen woont heeft geluk, die kan terecht bij Kingsalmarkt, notabene een supermarkt gespecialiseerd in Amerikaanse, Britse en Japanse producten, voor een zeer acceptabel bedrag. Ik meen twee euro en nog wat. Dat zo'n gezond en normaal product zo slecht verkrijgbaar is, daar begrijp ik dus helemaal niets van! Het afgebeelde pak linzen is verscheept uit Frankrijk, met dank aan vrienden Petra & Béchal.

Rillettes aux deux saumons

Eén van de beste recepten die ik weer sinds tijden uit de Allerhande heb gevist, met dank aan vriendin Caro waarbij ik dit voor het eerst proefde. Ook terug te vinden op ah.nl/kookschrift. Ik geloof dat het een recept is van ene Foppe. Drie keer gemaakt en nu al favoriet bij veel vrienden: "kun je me dit recept geven?" Wel, hier is-ie:

Nodig: 2 sjalotten, een halve winterpeen, 100 ml witte wijn, 2 el witte wijnazijn, 100 ml water, 1 takje tijm of 1 tl gedroogde, 1 laurierblad, 150 gram zalmfilet, 75 gram boter op kamertemperatuur, 1 eidooier, 1 el crème fraîche, 75 gram gerookte fijngesneden zalm, 1 el citroensap, zout en peper.

Bereiden: Snijd 1 sjalotje en de winterpeen grof, breng tegen de kook aan in 100 ml water met de wijn, wijnazijn, tijm en het laurierblaadje. Breng dit op smaak met zout en peper en laat de bouillon een half uurtje zacht trekken. Leg de zalmfilet in de bouillon en laat 5 minuten trekken (de bouillon mag natuurlijk absoluut níet koken) en draai het vuur uit. Laat de zalm in de bouillon afkoelen. Snij het tweede sjalotje zeer fijn en haal de zalmfilet uit de pan, pluis de vis uit met twee vorken. Klop vervolgens in een kom de zachte boter met eidooier en crème fraîche tot een schuimig geheel. Schep de gepocheerde zalm, de gerookte zalm en de fijngesneden sjalot hier doorheen. Breng op smaak met citroensap, grof zout en peper uit de molen. Zet de rillettes minstens een uur in de koelkast weg. C'est ça, maar oh wat verrukkelijk! Serveren met grof brood.